Van dromer naar regie: het verhaal van Denzel
In het speciaal basisonderwijs (SBO) ontmoet je leerlingen die je niet meer vergeet. Denzel was zo’n leerling. Als jongen met een neurodivergent brein had hij moeite met prikkels, sociale situaties en structuur. Maar ook had hij een scherp gevoel voor eerlijkheid, humor en creativiteit. Ik was destijds zijn leerkracht en enkele jaren later hielp ik hem opnieuw, bij zijn eindexamens. Zijn woorden raakten me: “Jij sprak mijn taal.”. Dat maakte het verschil, en die woorden zijn me alltijd bijgebleven.
In 2024 besloot ik oud-leerlingen op te zoeken. Niet alleen uit nieuwsgierigheid, maar omdat ik wilde weten:
Wat betekende het SBO echt voor hen?
Hoe keken ze terug op hun schooltijd?
Waar liepen ze tegenaan, en waar bloeiden ze van op?
En vooral: hebben ze hun talenten kunnen ontwikkelen – en wie heeft ze daarbij geholpen?
Deze serie gaat over neurodiversiteit in het onderwijs, over anders leren en denken, en over hoe groot de impact is van gezien worden. Denzel is de eerste in deze reeks. Zijn verhaal laat zien hoe een kind dat zich jarenlang onbegrepen voelde, uiteindelijk zijn kracht vond – dankzij vertrouwen, structuur en mensen die hem écht zagen.
Lees hier het volledige artikel over Denzel (gepubliceerd in het CNV Onderwijsblad):
Waarom dit verhaal?
Omdat het onderwijs niet alleen moet draaien om prestaties, maar om verbinding.
Omdat ‘afwijkend gedrag’ vaak een signaal is van onderliggende talenten die ruimte nodig hebben.
En omdat leerlingen zoals Denzel ons laten zien hoe belangrijk het is om als professional de mens achter het gedrag te blijven zien.
Lees hieronder het artikel
➡️ Wil je meedenken, reageren of een soortgelijk verhaal delen?
Ik hoor graag van je. Stuur gerust een bericht via marloes@tiow.nl